Başbakan’ın on yıl evvelki telefonu

*Mehmet Altan

On yıl evvel, hatta on yıldan da fazla…

11 Ocak 2011 tarihinde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın, Kuveyt’ten Katar’a geçerken uçakta gazetecilere söyledikleri bir gün sonra gazetelerde manşet oldu…

Söylediklerinin özeti şuydu: “İslam Konferansı Teşkilatı üyelerinin oluşturduğu taban içerisinde ürettiğimiz ve üreteceklerimizle İslam dünyası kendisine kâfi.”

***

Bir gün sonra, 13 Ocak 2011 tarihinde, “İslam Dünyası Kendisine Kâfi mi?” başlıklı başyazıda bunun mümkün olamayacağını anlattım, yazının sonu şöyleydi:

“Sorun Müslümanların Müslümanlarla dayanışması değil…

Sorun Müslüman ülkelerin zenginleşmelerini sağlayacak olan yüksek teknoloji içerikli mal üretememeleri.

Derim ki ‘din, ırk, mezhep’ işlerini bir yana bırakıp… Demokrasiyle dayanışsak…

Teknolojiyle dayanışsak…

Ve kendimizi yeryüzünün modülü olarak görsek…

Yoksa dünya nüfusunun yüzde 22’sini oluşturan ancak dünya üretiminin yalnızca ve yalnızca yüzde 7’sini gerçekleştiren İslam ülkelerinin kendi kendine yetmeyeceği açıkça ortada…”

***

Erdoğan, gazeteye telefon edip 2011 tarihli “İslam Dünyası Kendisine Kâfi mi?” başlıklı yazımdan ötürü işten atılmamı istedi.

Ben de bunu çok sonraları, 17-25 Aralık skandalı patlak verdiğinde ortaya yayılan tapelerden öğrendim.

Eğlenmek isterseniz konuşmayı siz de Youtube’dan dinleyebilirsiniz. Bir yıla kalmadı, gazeteyle yollarımız ayrıldı.

Denktaşlaşmak” yazım yayımlanmadı.

***

Siyasal iktidarın güdümündeki 15 Temmuz yargısının anayasayı çiğneyerek zorbalıkla mahpusa atılmam…

Yetmezmiş üzere Anayasa Mahkemesi’nin kararına karşın 5.5 ay daha fazla mahpusta tutulmam…

Soruşturma bile olmadan 30 yıllık hocası olduğum üniversiteden kararnameyle koparılmam…

Daha sonralarda geldi…

***

Anayasayı yok saymak saplantısı hâlâ da devam ediyor… Uğraşıp duruyorsun…

Bunlarda değilim…

Ne kendi söylediğinden diğer bir ses duymak istemeyen patalojik baskıdayım…

Ne de iktidar arbedesi yapıp, demokrasi talebinden uzak, muhalif kılıklı kışlacı Baasçılık anlayışının liberal demokrasi düşmanlığındayım…

İlginizi Çekebilir;  CHP'den, toplumsal medya düzenlemesine ait açıklama Açıklaması

Kendine muhalif süsü veren saplantılı bir bölümün, inatçı demokrasi talebi nedeniyle zulüm görenlere, zulüm edenlerden fazla saldırmalarının da bir değeri harbiyesi yok…

Bunlar görüp yaşadıklarımız…

Biliyoruz ki…

Siyasal İslam ve askerci Baasçılık özünde tek yumurta ikizleri ve ortak düşmanları da liberal demokrasi…

Ve özgürlükçülük… 

***

Eylül geldi… Hafifçe başlayan esintilere kendini bırakıp, küçük lakin hayata renk katan sohbetlere dalmak, bir iki şiir mırıldanmak neredeyse kaybolup gitti.

Eski dostlar bana Eylül’ü hatırlatan bildiriler yolluyorlar. Kimisi de eski Eylül yazılarını gönderiyor.

Onlar da hepimiz üzere gerçek hayatı özlemişler.

Hayata tat katan o küçük zevkleri hatırlatıyorlar.

***

“Berrak ve serin bir ışık…

Sabırsızca erkenden inmeye başlayan akşamları yayılan bir kızıllık… Yaprakların altına saklanan narlar…

Randevusuna asla ihanet etmeyen yerleşik Eylül dekorunun, biz çaresiz aktörlerin, kendini kandırmak için beyhude gayret ile önünde tiratlar okuduğumuz manzaraları bunlar.”

***

Baktım, bana yolladıkları Eylül yazısı 1997 yılında yazılmış, vakit içinde de yazı yazma ve konuşma yasağı artıkça hatırlanmış bir yazı:

“Eylül tekrar harika… Lakin artık her Eylül’ü o denli hovardaca harcayamayacağımızı düşündüren bir tedirginliğin kokusunu da hissediyorum havada.

İçimi dinlemeye kalkınca, bütün notaları ahenksiz çalan bir senfoni orkestrasıyla karşılaşır üzere oluyorum…

Bazen yeni bir başlangıcın fanfarları… Bazen bıkkınlığın davulları…

Bazen aldırmazlığın siyah sessizliği… Yeni bir Eylül, yeni bir sonbahar… ‘Ayva sarı, nar kırmızı, Bir ateşmiş yaşamak.”


*P24’te yayımlanmıştır 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.